السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )

385

ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )

- پروردگارا ، شنيدم كه ندا بر آورنده‌اى به ايمان فرا مىخواند كه : به پروردگارتان ايمان بياوريد ، و ما ايمان آورديم . پروردگارا ، پس گناهانمان را بيامرز ، و بديهايمان را بپوشان ، و ما را با ابرار و نيكان بميران . پروردگارا ، و آنچه را كه به فرستادگانت وعده دادى به ما نيز ارزانى دار ، و در روز قيامت رسوايمان مگردان ، براستى كه تو هرگز خلف وعده نمىنمايى . در پايان مىگويم : اى آقاى من ، سخنانى را كه با تو گفتگو نمودم ، و به واسطهء آن به درگاه تو چنگ زدم ، نمىدانستم . تو بودى كه مرا با بردبارى و بزرگوارى و رحمتت آشنا فرمودى ، تا اينكه زبانم براى توسّل به مهر و رأفتت گشوده شد ، پس تمام آنچه را كه سزاوار كسى است - كه نيكوكارى چيزى از او نمىكاهد ، و محروم گردانيدن ديگران چيزى بر او نمىافزايد ، هم او كه به بندگان جنايتكارش راههاى درخواست نمودن از خود را مىآموزد ، و آنان را آگاه مىكند كه چگونه از او بخواهند كه درهاى رحمتش را بگشايد ، و نسبت به آنان بردبارى نمود تا به حدّى كه آنان او را مورد خطاب قرار داده و تسليم او مىشوند - نسبت به من شايسته‌ترين امور به صفتهاى كمال و شيوه‌هاى زيبايت را روا دار . كه تو مهربانترين مهربانها و بزرگوارترين بزرگوارها و دلسوزترين مالكان مىباشى . خداوندا ، من تو را خواندم و به تو اميد بستم ، اگر بر من روى آورده و توجّه نموده‌اى رحم فرما و دعايم را مستجاب نما ، و اميدوارىام را به خاطر مشرّف گردانيدن من به توجّه خود تصديق فرما . و اگر هنگام گفتگوى من با مقام بزرگ خود ، از من روى گردانده‌اى ، پس به خاطر نابودى و هلاكتم به سبب اعراض خود از من ، با رحمت واسعه و بخششى كه دارى ، بر من رحم آر ، كه من با تضرّع و زارى در پيشگاهت و واسطه قرار دادن كسانى كه در نزد تو ارجمند هستند به تو متوجّه شده‌ام ، پس اگر ايشان به من توجّه دارند ، به خاطر آن بزرگواران بر من رحم كن ، و اگر به خاطر تو از من روى گردان شده‌اند ، به خاطر حرمت وفاى آنان به خود در روى گردانيدن از من ، مرا مورد رحمتت قرار ده ، و در زير سايهء رحمت خويش و عنايت آنان داخل گردان . »